نگذارم . جناب شيخ نيز آن‌قدر را غنيمت شمرد كتاب را بگرفت و به خانه برد كه در آن شب از آن‌جا به قدر امكان نقل نمايد و چون به كتابت آن اشتغال نمود ، و نصفى از شب بگذشت خواب بر جناب شيخ غلبه نمود حضرت صاحب الزمان عليه السّلام پيدا شد با شيخ گفتند كه ، كتاب را به من واگذار و تو خواب كن . چون شيخ از خواب بيدار شد آن نسخه از كرامت حضرت صاحب الأمر تمام شده بود . شيخ مرحوم در نجم ثاقب « 1 » فرموده كه ، اين حكايت را در كشكول فاضل ألمعى على بن ابراهيم مازندرانى معاصر علّامهء مجلسى رحمه الله به نحو ديگر ديدم و آن‌چنان است كه نقل كرد كه آن جناب كتابى از بعض افاضل خواست كه نسخه كند پس او ابا كرد از دادن و آن كتاب بزرگى بود تا آن‌كه اتفاق افتاد كه به او داد به شرط آن‌كه يك شب بيشتر نزد او نماند و استنساخ آن كتاب نمىشد مگر يك سال يا بيشتر ، پس علّامه آن را به منزل آورد و شروع كرد در نوشتن آن در آن شب پس چند صفحه نوشت و ملالت پيدا كرد . پس ديد مردى از در داخل شد به صفت اهل حجاز و سلام كرد و نشست . آن‌گاه گفت : اى شيخ ، تو مسطر بكش براى من اين اوراق را و من مىنويسم پس شيخ براى او مسطر مىكشيد و آن شخص مىنوشت و از سرعت كتابت ، مسطر به او نمىرسيد چون بانگ خروس صبح برآمد كتاب بالتمام به اتمام رسيده بود ، و بعضى گفتند كه ، شيخ خسته شد خوابيد ، چون بيدار شد كتاب را نوشته ديد . و الله اعلم . و از رياض العلماء نقل است كه ، جناب علّامه از تمامى مردم ازهد و اتقى بود و از زهد آن جناب حكايت كرده آسيد حسين مجتهد در رسالهء نفحات قدسيه كه آن بزرگوار وصيت فرمود به جميع نماز و روزه مدت عمر خويش و آن‌كه حج نيز به نيابت او به جاى آورند با آن‌كه آن جناب حج گزارده بود چنان كه نقل كرده اين را در شأن جناب شيخ على كركى . قدس الله روحهما « 2 » . ولادت علّامه در 29 شهر رمضان سنه 648 و وفاتش شب شنبه 11 محرم سنهء 726 واقع شد و در نجف اشرف در جوار حضرت شاه ولايت - صلوات الله عليه - به خاك

--> ( 1 ) . النجم الثاقب ، باب هفتم ، ذكر كسانى كه در غيبت كبرى خدمت امام زمان عليه السّلام رسيدند ، ص 294 ( 2 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 356